عليرضا زاكاني: بحث ارتباط با آمريكا و حاشيه‎هاي آن، مثل بسياري امور ديگر همواره با افراط و تفريط همراه بوده است و عموما‎ حقيقت اين مطلب و واقعيات پيرامون آن نيز به فراموشي سپرده شده است. بعضي عدم رابطه با آمريكا را از اصول انقلاب بر‎شمرده وگروهي ديگر عدم ارتباط را مايه بسياري از مشكلات امروز كشور مي‎دانند. اما با تورق صحيفه نور و يا رجوع به فرمايشات مقام معظم رهبري، اعتدال و منطقي متقن و پرمعني را مي‎يابيم كه با پاس‎داشت و عمل به آن، اهداف انقلاب اسلامي و منافع ملي ما تأمين مي‎شود. از اين‎رو، در ايامي كه رييس‎جمهور آمريكا صحبت از ضرورت مذاكره و تغيير به‎ميان مي‎آورد، نكات ذيل جاي تأمل و دقت در تصحيح مواضع و رويكردها دارد: 1- اصل عدم ارتباط با آمريكا و منع مذاكره با مسئولان اين كشور، جزو اصول تغييرناپذير انقلاب اسلامي نبوده و نيست، اما آن‎چه كه با روح انقلاب اسلامي عجين شده، عبارت است از اصولي لايتغير و برگرفته از اسلام ناب محمدي(ص)، از جمله استكبارستيزي، استقلال‎خواهي و پيشرفت‎جويي كه عدول از آن‎ها عملا‎ چالش‎هاي بزرگي را فراروي ما قرار داده و عدم پي‎گيري هريك موجب آسيب‎هاي جبران‎ناپذيري خواهد شد. 2- ملت ايران در طول تاريخ ارتباط خود با آمريكا جز استيلا‎طلبي، خيانت‎ و جنايت‎ از شيطان بزرگ به‎خاطر ندارد؛ زيرا با اندك اعتماد عناصر داخلي به دولت‎مردان اين كشور كودتاي بيست و هشتم مرداد سال 1332 رقم خورد و در كنار چپاول سرمايه‎هاي معنوي و مادي اين مرز و بوم، كمك بي‎دريغ به مستبدان پهلوي ده‎ها سال ادامه يافت. آمريكا در طول نهضت اسلامي مردم مسلمان ايران پشتوانه‎هاي اساسي سركوبگران مستبد را فراهم كرد و بعد از پيروزي انقلاب نيز از هيچ توطئه‎اي فروگذاري نكرده تا جايي كه حتي مستقيما‎ برعليه فرزندان و منافع اين ملت دست به كشتار و تجاوز زد. 3- راه‎اندازي تروريسم بين‎المللي و انجام جنايت‎هاي بي‎شمار در ساير كشورها از يك سو و از طرفي كمك‎هاي بي‎شرمانه به غده سرطاني اسراييل و تأييد ددمنشي‎هاي حكام مرتبط با خود و يا تشكيل و ساماندهي گروه‎هاي حقيري همچون القاعده و طالبان و شاخه‎هاي آن همچون گروهك ريگي و دامن‎زدن به آشوب‎ها و پي‎گيري گسترش شبكه‎هاي فساد - از هرنوع آن - كارنامه تاريك و سياهي را براي ابرقدرت پوشالي آمريكا فراهم كرده كه بوي تعفن آن جز با تغيير بنيادين در سياست‎ها و عملكرد ناصواب اين كشور و عذرخواهي و جبران آن‎ها، كم نخواهد شد. 4- آمريكا به‎عنوان دشمن درجه يك ما در سي سال گذشته از هيچ كاري بر عليه اسلام، مسلمانان و مظلومان جهان به‎ويژه ملت رشيد ايران كوتاهي نكرده و صد البته در مصاف خود چيزي جز حقارت و كوچكي و طعم سخت شكست را نچشيده است و امروز با شعار تغيير به‎دنبال عوض كردن ميدان و ضربه زدن به ريشه‎هاي نهضت اسلامي‎مان است. آيا مي‎شود شعار تغيير را باور كرد در حالي‎كه شاهد فعاليت‎هاي وزير خارجه آمريكا در ايجاد تنگنا براي كشور عزيزمان بود؟ آيا مي‎توان راست‎گويي اوباما را قبول نمود و حمايت‎هاي او از تروريسم دولتي و محلي و تصويب بودجه‎هاي مختلف براي ضدانقلاب را ناديده گرفت؟ آيا مي‎توان به‎سادگي از جنايت‎ها و خسارت‎هايي كه آمريكا تا به امروز در حق ما روا داشته گذشت و به حرف‎هاي بدون پشتوانه سردمداران آمريكا كه براي برون‎رفت از مشكلات خود سر داده‎اند، دل‎خوش داشت؟ آيا محروم كردن كشور عزيزمان از حق مسلم هسته‎اي و ايجاد ممانعت از رسيدن به اين حق با شعارهاي فريبنده «تغيير» سازگاري دارد؟ و آيا... به هر حال تا آمريكا عملا‎ متحول نشده و خوي استكباري خود را كنار نگذاشته، مانع استقلال‎طلبي و پيشرفت‎جويي ما نشود و با احترام به‎منافع متقابل ساير ملت‎ها نگاه نكند، ارتباط با او خلاف منافع ما و همه مستضعفان و مسلمانان دنيا خواهد بود؛ علاوه‎بر اين‎كه باب مذاكره فارغ از نتيجه آن نيز جز خسارت‎هاي بزرگ و بي‎اعتباري براي ما ثمري نخواهد داشت.